آزاداند و مىتوانند به مغرب بروند و بازگردند يا به هريك از بلادى كه تابع اعليحضرتين است آمدوشد كنند و از آنان همان‌قدر ماليات گرفته شود كه از بازرگان مسيحى گرفته مىشود » . ( 29 ) « هرگاه يكى از مسيحيان - اعم از مرد يا زن - اسلام آورد كسى حق ندارد او را آزار يا تهديد نمايد و هركس كه چنين كند مستوجب عقوبت است » . ( 30 ) هرگاه مرد مسلمانى با زن مسيحى ازدواج كند و آن زن اسلام آورد نبايد آن زن را به بازگشت به مسيحيت مجبور كرد ، بلكه در برابر مسلمانان و مسيحيان در اين باب از او پرسش مىشود . و فرزندان ( روميات ) چه پسر و چه دختر را نبايد به پذيرفتن آيين مسيح مجبور نمود » . ( 31 ) « هرگز هيچ مرد مسلمان يا زن مسلمانى را نبايد به زور وادار كرد كه مسيحى شود » . ( 32 ) « اگر زن مسلمان اعم از اينكه شوى داشته باشد يا بىشوى بود يا دوشيزه ، بخواهد به انگيزهء عشق مسيحى شود از او پذيرفته نخواهد شد . مگر آنكه نخست از او سؤال شود و بر طبق قانون موعظه‌اش كنند . و اگر از خانه يكى از خويشاوندان خود چيزى بربايد اعم از وسائل زيور يا چيز ديگر به صاحبش بازگردانيده مىشود و مقررات دربارهء مسئول اجرا مىگردد » . ( 33 ) « اعليحضرتين از پادشاه مذكور مولاى ابو عبد الله يا خادمان او يا از مردم غرناطه يا البيازين و ربضهاى آن دو و يا از مردم البشرات و غير آن كه داخل در اين معاهده‌نامه هستند ، طلب نخواهند كرد كه هرچه در ايام جنگ از مسيحيان يا باشندگان ( مدجنون ) ، از اسب و ديگر چارپايان يا جامه يا سيم و زر يا اشياء موروث و غير آن گرفته‌اند ، بازپس دهند و به كس ديگر نيز چنين اجازه‌اى نخواهند داد » . ( 34 ) « از مسلمانى كه تهديد كرده يا مجروح نموده يا كشته است ، مرد اسير يا زن اسير مسيحى را كه آن مرد يا آن زن در حوزهء او نبوده است غرامت اين عمل نه اكنون و نه در آينده مطالبه نمىشود » . ( 35 )